Precyzyjny proofing wartości tonalnych kolorów spotowych

W ostatnich tygodniach na liście mailingowej druku cyfrowego Fogra toczyły się długie dyskusje na temat tego, czy projekt badawczy dotyczący Definition of standardised tonal value gradations of special colours should be started. O co w tym wszystkim chodzi?

W dziedzinie CMYK i druku siedmiokolorowego, definicja wyraźnych, nadających się do druku i drukowalnych standardów jest dobrze ugruntowana i doskonale sprawdzona w praktyce. Jeśli papier lub klasa papieru jest znana i zdefiniowana, ustalono standard pomiarowy, taki jak M0/M1/M2, a zawartość rozjaśniaczy optycznych jest znana, w proofie można uzyskać wyjątkowo precyzyjne odwzorowanie późniejszego wydruku. Normy ISO 12647-7 i -8 stanowią bardzo dobrą podstawę do tego. A jeśli możliwe jest precyzyjne wyświetlanie odbitek próbnych, projektanci i graficy mogą również pracować niezawodnie, ponieważ mogą tworzyć dokładne, precyzyjne kolorystycznie układy w oparciu o przewidywalne wyniki druku i odbitek próbnych.

Czy kolory dodatkowe znajdują się w proofie kolorystycznym?

Jednak kolory specjalne, takie jak PANTONE mogą znacząco zakłócić ten niezawodny proces produkcji: Są one zazwyczaj wybierane przez grafików i właścicieli marek spośród fanów kolorów i używane jako domyślne do drukowania. Oprócz PANTONE na rynku dostępne są również inne systemy, takie jak HKS, Toyo, DIC i wiele innych. Dobra sprawdzalność i symulowalność jest również podana tutaj, jeśli jest dostępna w postaci widmowej lub jako wartość LAB z określonymi warunkami pomiaru, a proofs system może pokryć ten kolor w swojej przestrzeni kolorów.

Niestety, jak dotąd zdefiniowano tylko pełne tony dla dowodu. Aktualna norma ISO 12647-7 stanowi to samo:

Nie ma standardowego sposobu przekazywania odcienia jednolitego koloru, więc wartości docelowe i tolerancje dla odcienia jednolitego koloru muszą być określone w osobnym porozumieniu między uczestnikami.

Może to również działać na przykład przy pomocy fizycznej próbki referencyjnej lub pliku PDF/X z pomiarem CxF/X-4a z wartościami spektralnymi koloru jednolitego. W ten sam sposób można również zdefiniować kilka stopniowanych wartości odcieni kolorów, na przykład 10%. Jednak również w tym przypadku pozostały wątpliwości, takie jak pytanie, czy fantazyjny kolor powinien zostać przeniesiony z oryginalnego białego papieru na podłoże profilu próbnego, który ma być symulowany.

Dla nas, jako producentów proofów, istnieje zatem wiele wyzwań związanych z proofowaniem kolorów spotowych, które nie są lub są niewystarczająco zdefiniowane w normach:

• Czy znaleźliśmy prawidłową wartość LAB dla nazwy koloru koloru?
• Czy biel papieru wzorca jest identyczna lub przynajmniej podobna do bieli papieru wydrukowanego wentylatora?
• Jak wygląda kolor punktowy PANTONE 50%? Jaki kolor jest uzyskiwany, jeśli biel papieru do wydruków próbnych jest zgodna z bielą papieru wachlarzowego? A jaki kolor jest uzyskiwany, jeśli standard proofa określa inną biel papieru? W jaki sposób należy dostosować kolor 50%?
• Co się stanie, gdy obszar w jednolitym kolorze PANTONE lub obszar 50% zostanie nadrukowany na obrazie CMYK? Jaki kolor zostanie utworzony?
• Co zrobić, jeśli producent atramentu dostosował formułę PANTONE, aby lepiej dopasować kolor do innej bieli papieru? Jak mogę to zasymulować w proofie?

Jako dostawca usług proofingu jesteśmy faktycznie odpowiedzialni za prawidłowe odniesienie kolorów. Jeśli otrzymujemy pliki PDF z kolorami PANTONE lub HKS, używamy odpowiednich wartości kolorów LAB z cyfrowych baz danych producenta.

W tym miejscu musimy jednak ponownie zachować ostrożność, ponieważ wartości kolorów w cyfrowych bazach danych i w wentylatorach kolorów często nie są zgodne. Jak pokazaliśmy w poprzednich postach, odchylenia od DeltaE00 o więcej niż 8 można łatwo znaleźć nawet w obecnych wentylatorach kolorów. Rabea Payson z X-Rite/PANTONE zilustrowała to na poniższym slajdzie i ostrzega przed odchyleniami kolorów DeltaE 20:

Ale jaki jest wiążący kolor spotowy dla proofa? Czy jest to wydrukowany punktowy kolor wachlarza kolorów, tak jakbym miał go wyciąć i nakleić na odbitkę próbną? Czy też sprawdzam kolor, który powstałby, gdyby ten kolor spotowy został faktycznie wydrukowany na ostatecznym papierze? PSD ma na to trzy pomysły.

• Jeśli nie zawarto umowy, domyślnie stosowana jest reprodukcja bezwzględna (bez dostosowania podłoża).
• Jeśli wartości CIELAB nie zawierają żadnych dalszych informacji, powinny być interpretowane jako uzyskane z M2 i białego podkładu ze względu na kompatybilność.
• W przypadku nieokreślonych gradacji należy przyjąć liniowe zachowanie SCTV.

Czy gradacja wartości tonalnych koloru spotowego w proofie kolorystycznym jest wiążąca?

Wróćmy do naszego trzeciego pytania powyżej: Jak wygląda kolor punktowy PANTONE 50%?

Wartości tonalne kolorów spotowych nie mogą być obecnie wiarygodnie odtworzone, jeśli nie są dostępne szczegółowe informacje na temat gradacji wartości tonalnych. Kwestie bieli papieru to tylko jedna rzecz, ale występują tu również inne efekty: W druku offsetowym występuje wiele różnych odchyleń w różnych kierunkach. Odchylenia DeltaE 10 szybko pojawiają się między standardowymi sitami AM i sitami z modulacją częstotliwości dla tego samego koloru punktowego. Duży wpływ ma również powierzchnia papieru, im bardziej chropowata, tym bardziej krytyczna, tym więcej OBA, tym trudniej.

Solange also für eine Sonderfarbe keine verbindlichen Messdaten für die einzelnen “Tints”, also Prozentabstufungen beispielsweise in einer CxF-Datei vorliegen, kann aufgrund von verschiedenen Rechenmodellen zur Vorhersage dieser Abstufungen kein verbindlicher Proof von Sonderfarbabstufungen erfolgen, sondern immer nur ein “sophistikoted guess”, das Proofsystem kann also bestenfalls “gut raten”, aber niemals verbindlich darstellen.

Czy reprodukcja odcieni kolorów dodatkowych powinna być zdefiniowana w standardzie?

W grupie roboczej Fogra zajmującej się drukiem cyfrowym odbyła się interesująca dyskusja na ten temat. Zgromadziła ona wiele różnych głosów i opinii, z których część chciałbym krótko podsumować. Odpowiedzi można z grubsza podzielić na trzy tendencje:

Nie, definicja byłaby zbyt skomplikowana. Projektanci i tak nie potrzebują wartości tonalnych, ponieważ zazwyczaj pracują tylko z pełnym tonem.

• "Kolory spotowe są zwykle wybierane jako jednolite z wachlarza i używane w logo. Ponieważ w wachlarzu PANTONE można zobaczyć tylko jednolity kolor, w logo i znakach towarowych używany jest tylko jednolity kolor".
• "Jeśli używane są wartości tonalne, to są one co najwyżej dekoracyjne i dlatego nie są warte wysiłku podsumowania w standardzie, który byłby wtedy wiążący tylko średnio. Jeśli projektant nie używa jednolitego odcienia PANTONE 100%, w rzeczywistości "nadużywa" systemu PANTONE, co nie może być problemem drukarni i dostawców usług proofingu."
• "Nawet reprezentacja kolorów spotowych za pomocą proofów kontraktowych jest już złożona i wymaga specjalistycznego oprogramowania.eanzastosowania. Aby uzyskać odpowiednią symulację wartości tonu PANTONE, należy użyć funkcji Zwiększenie wartości tonu (SCTV), ponieważ bez wzmocnienia punktowego każda symulacja kolorów byłaby myląca. Ale trudno to osiągnąć najpóźniej na końcowym materiale drukowanym. "
• "Z czym użytkownicy mają porównywać wydrukowany kolor? Nie ma odniesienia, więc jak mogą Państwo opracować metodę, która rozwiąże ten problem?".
• "Jeśli użytkownicy chcą kolorów PANTONE, powinni poprosić X-Rite o wentylator odcieni PANTONE z bibliotekami referencyjnymi. X-Rite z pewnością chce zarobić jeszcze więcej pieniędzy dzięki PANTONE".
  Drugi panelista napisał: "Zapytaliśmy o to Pantone - nie widzieli takiej potrzeby, ich przewodniki kolorów były tylko przewodnikami i trudno było dopasować kilka kolorów do właściwego. TVI do druku. Obliczanie i publikowanie wartości za pomocą SCTV również nie było wówczas interesujące dla PANTONE".

Nie, właściciele marek nie potrzebują tego, ponieważ już doskonale zdefiniowali, zmierzyli i dopasowali kolor swojej marki do podłoży drukowych. W związku z tym artykuły markowe zawsze będą lepsze niż standardowe, a zatem nie będą potrzebne.

• "Właściciele marek zazwyczaj mają każdy proces drukowania, każde podłoże i każdy kolor precyzyjnie zdefiniowany dla swoich markowych produktów kolorowych i pracują ze specjalnymi ustawieniami, zestawami kolorów i formułami kolorów, które i tak są idealnie dopasowane do ich specjalnego koloru. Dlatego też nie pracowaliby zgodnie ze standardem, ponieważ znają i mogą kontrolować swój kolor jeszcze lepiej, więc standard byłby raczej krokiem wstecz dla właścicieli marek".
• "Nie ma ogólnego "punktu odniesienia", który chcieliby mieć duzi gracze na rynku. Wszyscy mają swoje własne referencje i nigdy nie zaakceptują dowodu, który chce być "poprawny" z DeltaE równym 3".
• "Czy musimy opracowywać standardy i metody dla wszystkiego, co robią użytkownicy? Projektanci myślą, że wachlarz PANTONE jest odniesieniem, podczas gdy tak nie jest. Biblioteka cyfrowa z wartościami referencyjnymi nie rozwiąże tego problemu, ponieważ nikt tak naprawdę nie wie, jak korzystać z biblioteki cyfrowej. Gdy użytkownik zmienia krycie lub przezroczystość koloru Pantone w programie InDesign, odbiega on od i tak już nieodpowiedniego koloru specjalnego.system kolorów ab, und macht es noch weniger brauchbar.”

Tak, każdy producent oprogramowania do proofingu lub rozwiązań soft proof i tak oblicza wartości tonów kolorów spotowych, więc ujednolicona reprezentacja wartości tonów kolorów spotowych miałaby sens w celu zharmonizowania reprezentacji proof i soft proof.

• “Für Dienstleister und Softwarehersteller im Proof- und SoftproofSpecyfikacja byłaby przydatna w tym obszarze, ponieważ obecnie każdy wprowadza własne pomysły do swojego oprogramowania i wykorzystywane są dowody z różnych wersji oprogramowania.RIPz tego samego pliku PDF z kolorami spotowymi mogą wyglądać zupełnie inaczej. Ujednolicony wydruk próbny byłby absolutnie pożądany dla projektantów, drukarni próbnych i mniejszych drukarni".
• Ponieważ nie ma odniesienia, każde oprogramowanie może twierdzić, że jest "właściwe". Powinniśmy zatem ocenić, dla których przypadków użycia należy użyć oprogramowania absolutnego, a dla których oprogramowania dostosowanego do mediów. Lokalizacja koloru besser ist und was die beste Methode zur Interpolation auf Grundlage dieser Werte ist.”

Andreas Kraushaar z Fogra chciałby również rozpocząć projekt badawczy na ten temat w oparciu o informacje zwrotne. Podsumowuje on dyskusję z punktu widzenia Fogra w następujący sposób:

“Das praktische Problem ist doch, dass man eine konkrete Schmuckfarbe und deren CIELAB-Werte und Spektrum gdy jest stosowany jako jednolity kolor. Ale nic więcej. Teraz projekty projektantów często zawierają odcienie tego jednolitego koloru i pojawia się pytanie: jak można niezawodnie zastosować ten kolor? dowód i odtworzyć go? Jak dotąd nikt nie potrafi dokładnie rozwiązać tego problemu. Jeśli jednak zastosujemy wiedzę na temat koloru i druku oraz nowoczesne metody wartości tonalnych (takie jak SCTV), być może będziemy w stanie zalecić metodę, która może być stosowana zarówno przez RIP-y do sprawdzania takich odcieni, jak i przez drukarnie do stosowania krzywej TVI lub korekty RIP. Celem byłoby zaproponowanie takiej metody, aby ułatwić komunikację kolorystyczną. Oczywiście nikt nie musi się do niej stosować i może robić, co chce. Standaryzacja jest prowadzonyiglich ein Angebot der Fogra an die Industrie für eine vorhersehbare Druckproduktion. Für Sonderfarben aber ist eine solche standardisierte Druckproduktion derzeit nicht möglich.”

Więcej artykułów na ten temat: